Author :
Abstract
Bu çalışmanın amacı, öğretmenlerin sürdürülebilir kalkınma eğitimi (SKE) konusundaki değer ve inançlarının eğitim süreçlerine, öğretim uygulamalarına ve öğrenci çıktılarının oluşumuna nasıl yansıdığını incelemektir. Çalışma, öğretmenlerin bilgi düzeyleri, pedagojik yönelimleri, öz-yeterlik inançları ve mesleki değerlerinin sürdürülebilir kalkınma hedeflerinin eğitim ortamlarına etkili bir şekilde entegre edilmesinde belirleyici bir rol oynadığı varsayımına dayanmaktadır. Nitel araştırma yaklaşımı kapsamında fenomenolojik desen benimsenmiş; veri toplama aracı olarak yarı yapılandırılmış görüşmeler ve açık uçlu anketler kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcılarını, 2024–2025 eğitim-öğretim yılında Sivas ilinde ilkokul ve ortaokullarda görev yapan farklı branşlardan 18 öğretmen oluşturmuştur. Bulgular, öğretmenlerin sürdürülebilir kalkınma eğitimine yönelik genel olarak olumlu tutumlara sahip olduklarını ve dijital içeriklerin, proje tabanlı öğrenmenin, disiplinler arası uygulamaların ve uygulamalı etkinliklerin öğrencilerin çevre bilinci ile sorumluluk duygularını geliştirmede etkili olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte sonuçlar, öğretmenlerin uygulama kapasitelerinin toplumsal farkındalık eksikliği, altyapı yetersizlikleri ve öğretim programına ilişkin sınırlılıklar nedeniyle kısıtlandığını ortaya koymaktadır. Genel olarak çalışma, öğretmenlerin değer ve inançlarının sürdürülebilir kalkınma politikalarının sınıf içi uygulamalara dönüştürülmesinde aracılık eden bir mekanizma işlevi gördüğünü göstermektedir. Bu bağlamda bulgular, sürdürülebilir kalkınma eğitiminin uygulanmasını güçlendirmek amacıyla öğretmen eğitimi, program geliştirme ve yerel bağlamsal koşulları dikkate alan bütüncül eğitim politikalarının önemini vurgulamaktadır.
Keywords
Abstract
The aim of this study is to examine how teachers’ values and beliefs regarding education for sustainable development (ESD) are reflected in educational processes, instructional practices, and the formation of student outcomes. The study is grounded in the assumption that teachers’ levels of knowledge, pedagogical orientations, self-efficacy beliefs, and professional values play a decisive role in the effective integration of sustainable development goals into educational settings. Adopting a phenomenological approach within the framework of qualitative research, the study employed semi-structured interviews and open-ended questionnaires as data collection tools. The participants of the study consisted of 18 teachers from different subject areas working in primary and lower secondary schools in the province of Sivas during the 2024–2025 academic year. The findings indicate that teachers generally hold positive attitudes toward education for sustainable development and that the use of digital content, project-based learning, interdisciplinary practices, and hands-on activities is effective in enhancing students’ environmental awareness and sense of responsibility. However, the results also reveal that teachers’ implementation capacities are constrained by a lack of social awareness, infrastructural deficiencies, and curriculum-related limitations. Overall, the study demonstrates that teachers’ values and beliefs function as a mediating mechanism in translating sustainable development policies into classroom practices. In this regard, the findings underscore the importance of holistic educational policies that take into account teacher education, curriculum development, and local contextual conditions in order to strengthen the implementation of education for sustainable development.
Keywords
Sustainable Development, Sustainability Goals, Sustainable Education, Teacher Be-liefs, Teacher Self-Efficacy
